Hayat parlak ambalajlarla, kozmetik şişeleriyle, meyve kaseleriyle ve daha birçok şeyle dolu, ancak bunların çoğu plastik kirliliğine katkıda bulunan zehirli ve sürdürülemez malzemelerden yapılıyor.
Yakın zamanda, İngiltere'deki Cambridge Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, bitkilerin, meyvelerin ve sebzelerin hücre duvarlarının ana yapı taşı olan selülozdan sürdürülebilir, toksik olmayan ve biyolojik olarak parçalanabilir sim üretmenin bir yolunu buldular. İlgili makaleler 11'inde Nature Materials dergisinde yayınlandı.
Selüloz nanokristallerinden üretilen bu sim, yapısal renk kullanarak ışığı değiştirip canlı renkler oluşturur. Örneğin doğada, kelebek kanatlarının ve tavus kuşu tüylerinin parıltıları, bir yüzyıl sonra bile solmayacak olan yapısal renk başyapıtlarıdır.
Araştırmacılar, kendi kendine birleşme tekniklerini kullanarak selülozun parlak renkli filmler üretebileceğini söylüyor. Araştırma ekibi, selüloz çözeltisi ve kaplama parametrelerini optimize ederek, kendi kendine birleşme sürecini tamamen kontrol edebildi ve malzemenin rulo halinde seri üretilmesine olanak sağladı. Süreçleri, mevcut endüstriyel ölçekli makinelerle uyumludur. Ticari olarak temin edilebilen selülozik malzemeler kullanılarak, bu parıltıyı içeren bir süspansiyona dönüştürmek sadece birkaç adım gerektiriyor.
Araştırmacılar, selüloz filmlerini büyük ölçekte ürettikten sonra, bunları sim veya efekt pigmentleri yapmak için kullanılan boyutlarda parçacıklara öğüttüler. Bu peletler biyolojik olarak parçalanabilir, plastiksiz ve toksik değildir. Dahası, bu işlem geleneksel yöntemlere göre çok daha az enerji yoğundur.
Bu malzeme, kozmetikte yaygın olarak kullanılan plastik sim parçacıklarının ve küçük mineral pigmentlerin yerini alabilir. Günlük kullanımda kullanılan sim tozları gibi geleneksel pigmentler, sürdürülebilir olmayan malzemelerdir ve toprağı ve okyanusları kirletmektedir. Genellikle pigment minerallerinin pigment parçacıkları oluşturmak için 800°C gibi yüksek bir sıcaklıkta ısıtılması gerekir ki bu da doğal çevre için uygun değildir.
Ekip tarafından hazırlanan selüloz nanokristal film, tıpkı odun hamurundan kağıt üretilmesi gibi, "rulo-rulo" yöntemiyle büyük ölçekte üretilebiliyor ve bu da bu malzemeyi ilk kez endüstriyel hale getiriyor.
Avrupa'da kozmetik endüstrisi her yıl yaklaşık 5.500 ton mikroplastik kullanıyor. Makalenin kıdemli yazarı, Cambridge Üniversitesi Yusuf Hamid Kimya Bölümü'nden Profesör Silvia Vignolini, ürünün kozmetik endüstrisinde devrim yaratabileceğine inandıklarını söyledi.
Yayın tarihi: 22 Kasım 2022